| |
Home / Nieuws / De zondag van... Leon

De zondag van... Leon


zondag 6 augustus 2017
Leon Giesen is filmmaker, muzikant en verteller en combineert dat in ‘Mondo Leone’ Daarnaast is hij zelfbenoemd directeur van het Instituut voor Verwondering. 

Leon, kun je iets vertellen over hoe een gewone zondag er voor jou uitziet?


Hoe ziet mijn ‘gewone zondag’ er uit? Pfoe. Ik denk niet dat ik ooit een ‘gewone zondag’ heb meegemaakt.

Voor een gewone zondag heb je eigenlijk ook een gewoon weekend en dus een gewone werkweek nodig. En ik heb nog nooit een gewone baan gehad (en toch ben ik al 55 hahaha). Echt, ik heb nog nooit voor een baas gewerkt. Ik brak mijn studie af om bassist te worden van Toontje Lager. En muzikanten spelen in het weekend. Niet voor niets noemen ze bij De Dijk maandag en dinsdag ‘rock en roll weekend’. Uiteindelijk ben ik documentairemaker geworden. Het dichtst bij een baan was ik misschien toen ik een jaar lang (als freelance regisseur) voor de rubriek ‘Lopende Zaken’ van de VPRO heb gewerkt. Maar in die tijd waren de uitzendingen op zondag en was die dus niet gewoon, maar bijzonder.

Tegenwoordig merk ik vooral dat het zondag is aan mijn gezinsleden. Mijn kinderen gaan doordeweeks naar school en mijn vrouw heeft (zoals een artiestenvrouw betaamt) een baan. De kinderen, pubers, slapen op zondag zo lang mogelijk uit en dat geeft ons... laten we het maar ‘zondagsrust’ noemen. Daar ga ik jullie verder niks over aan de neus hangen. Daarna verwonder ik mij een beetje de dag door. Zoals ik dat ook op de andere dagen doe. Op zondag is er alleen een grotere kans op een verplicht nummer zoals familiebezoek. Verplichtingen daar ben ik niet zo goed in. Dat betekent trouwens niet dat ik moeite heb met relaties. Integendeel. Mijn lief en ik zijn al meer dan 33 jaar samen, maar dat is omdat wij dat willen en niet omdat het moet.

Maar dat was de vraag niet. Al heeft het er wel mee te maken. Autonomie en buiten de lijntjes kleuren is heel belangrijk voor mij.

Ik vind het heerlijk mijn fascinaties achterna te gaan. Op avontuur in de wereld van de alledag. Dat hoeft niet ingewikkeld te zijn. Dat betekent vooral dat je open naar je omgeving kijkt en dat je stilstaat bij wat je opvalt. En zoekt naar verhalen die zich achter details schuilhouden. Soms zijn dat piepkleine observaties of ontdekkinkjes. Soms leidt het tot enorme schatgraafavonturen zoals ik een paar jaar geleden in Duitsland heb beleefd. Dat is wat ik doe. Zoveel mogelijk. Dat is waar ik voor en van leef. Mijn leven is mijn werk en mijn werk is mijn leven.

Wat kunnen we van jou verwachten tijdens het Uitfeest?

De laatste tijd vertel ik mijn verhalen (met beeld en muziek) wel vaker op bedrijven. En daar valt mij op dat mensen het al leuk vinden om iemand te zien die gewoon doet wat hij leuk vindt. Dat baart mij zorgen. Doen zij dan niet wat zij leuk vinden? Kennelijk niet. Ja, waarschijnlijk alleen op zondag. Maar ik probeer dat dus alle dagen te doen.

Op het Uitfeest ga ik precies dat laten zien. Ik gooi de deuren van Het Hoofdgebouw van het Instituut voor Verwondering (Molenwerfhof 46) open. Iedereen is welkom. Ieder heel uur is er een boeketje filmpjes, liedjes en verhalen. En de rest van de tijd deel ik verhalen of speel ik losse liedjes. We zien wel. Kom maar kijken.